พระไตรปิฎก

รูปน่าปรารถนา ปฏิบัติอยู่ในป่าที่น่ารื่นรมย์เช่น นี้ เหมือนคนอยู่ในที่มืด ภิกษุนี้ศีรษะโล้น คลุม สังฆาฏิ นั่งอยู่ที่โคนต้นไม้ ละความยินดีที่เกิดแต่ อารมณ์เจริญฌานอยู่ ธรรมดาคฤหัสถ์ควรจะบริ- โภคกามตามความสุข แก่แล้วจึงควรจะประพฤติ ธรรมอันเจริญงามนี้ในภายหลัง ดิฉันสำคัญว่า พระคันธกุฏีที่ประทับแห่ง พระพิชิตมารว่างเปล่าจึงเข้าไป ได้เห็นพระพิชิต- มารดังดวงอาทิตย์แรกอุทัย ประทับสำราญ พระองค์เดียว มีหญิงสาวสวยถวายการพัดอยู่ ครั้นแล้วดิฉันดำริผิดว่าพระผู้มีพระภาคเจ้าผู้องอาจกว่า นรชนพระองค์นี้มิได้เศร้าหมอง หญิงสาวคนนั้น มีรัศมีเปล่งปลั่งดัง ทองคำ มีดวงตางามเช่นดอกบัว ริมฝีปากแดง ดังผลมะพลับสุก ชำเลืองแต่น้อยเป็นที่ยินดีแห่ง ใจและนัยน์ตา มีลำแขนเหมือนทองคำ วงหน้าสวย ถัน ทั้งคู่เต่งตั้งดังดอกบัวตูม มีเอวกลมกล่อม ตะโพก ผึ่งผาย ลำขาน่ายินดี มีเครื่องตกแต่งงาม เครื่องประดับสีแดงแวววาว นุ่งผ้าเนื้อ เกลี้ยงสีเขียว มีรูปสมบัติชมไม่เบื่อ ประดับด้วย สรรพาภรณ์.