พระไตรปิฎก

พระองค์ผู้มีพระกรุณาเป็นที่อยู่ หม่อมฉันขอ ถวายนมัสการแด่พระองค์ ข้าแต่พระองค์ผู้เสด็จ ข้ามสงสารแล้ว หม่อมฉันขอถวายนมัสการแด่ พระองค์ ข้าแต่พระองค์ผู้ประทานอมตธรรม หม่อมฉันขอถวายนมัสการแด่พระองค์ หม่อมฉันแล่นไปแล้วสู่ทิฏฐิอันรกชัฏ หลงใหลเพราะกามราคะ พระองค์ทรงแนะนำด้วย อุบายที่ชอบ เป็นผู้ยินดีแล้วในธรรมที่ทรงแนะนำ สัตว์ทั้งหลายเหินห่างจากการเห็นท่านผู้ แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่เช่นพระองค์ ย่อมประสบ มหันตทุกข์ในสังสารสาคร เมื่อใดหม่อมฉันยังมิได้มาเฝ้าพระองค์ผู้ เป็นสรณะแห่งสัตว์โลก ไม่เป็นศัตรูแก่สัตว์โลก เสด็จถึงที่สุดแห่งมรณะ มีธรรมเป็นประโยชน์ อย่างดี หม่อมฉันขอแสดงโทษนั้น หม่อมฉันมัวยินดีในรูป ระแวงว่าพระ- องค์ไม่เกื้อกูล จึงมิได้มาเฝ้าพระองค์ผู้ทรง เกื้อกูลมาก ทรงประทานธรรมอันประเสริฐ หม่อม ฉันขอแสดงโทษนั้น. ครั้งนั้น พระองค์ผู้ทรงพระมหากรุณา มีพระกระแสเสียงอันไพเราะ เมื่อทรงเอาน้ำอมฤต รดดิฉัน ได้ตรัสว่า ดูก่อนพระนางเขมา หยุด อยู่เถิด