ครั้งนั้น ดิฉันประนมนมัสการด้วยเศียร
เกล้า ทำประทักษิณพระองค์แล้ว กลับไปเฝ้า
พระราชสวามีผู้เป็นนรบดี แล้วกราบทูลว่า
ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงทรมานข้าศึก น่า
ชมอุบายอย่างดีนั้น ที่พระองค์ทรงดำริแล้ว พระ-
มุนีเจ้าผู้ไม่มีกิเลสให้อยากได้ หม่อมฉันผู้ปรารถนา
จะชมพระมหาวิหารเวฬุวันได้เฝ้าแล้ว
ถ้าพระมหาราชจะทรงพระกรุณาโปรด
หม่อมฉันผู้เบื่อหน่ายในรูปตามที่พระพุทธมุนีตรัส
สอน จักบวชในศาสนาของพระพุทธเจ้าผู้คงที่
พระองค์นั้น.
จบทุติยภาณวาร
ครั้งนั้น พระเจ้าพิมพิสารพระเจ้าแผ่น-
ดินพระองค์นั้น ทรงประนมกรอัญชลีตรัสว่า
ดูก่อนพระน้องนาง พี่อนุญาตแก่พระน้อง บรรพ-
ชาจงสำเร็จแก่พระน้องเถิด
ครั้งนั้น ดิฉันบวชมาแล้วได้เจ็ดเดือน
เห็นประทีปสว่างขึ้นและดับไป มีใจสังเวช
เบื่อหน่ายในสรรพสังขาร ฉลาดใน
ปัจจยาการ ข้ามพ้นโอฆะ ๔ แล้ว ได้บรรลุ
อรหัต เป็นผู้ชำนาญในฤทธิ์ ในทิพโสตธาตุและ
เจโตปริยญาณ