Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 582

เล่ม มมร. 72 หน้า 582 ข้อ 159
เหยียดฝ่ามือไปพลิกแผ่นดินแล้ว เอามา ใส่ไว้บนฝ่ามือเหมือนเด็กหนุ่มฉุดปลาเค้า ฉะนั้น เอาฝ่ามือบีบครอบจักรวาลแล้ว ยังเม็ด ฝนสีต่าง ๆ ให้ตกลง ณ เบื้องบนบ่อย ๆ เอาแผ่นดินทำเป็นครก เอาเม็ดกรวดทำ เป็นข้าวเปลือก เอาภูเขาสิเนรุทำเป็นสาก แล้ว ซ้อมอยู่ เหมือนเด็กหญิงซ้อมข้าว ฉะนั้น. ข้าแต่พระองค์ผู้มีพระจักษุ หม่อนฉันมี นามว่าอุบลวรรณ เป็นธิดาแห่งพระพุทธเจ้าผู้ ประเสริฐ มีความชำนาญในอภิญญาทั้งหลาย เป็นผู้ทำตามคำสอนของพระองค์ จักแผลงฤทธิ์ต่าง ๆ ถวายแด่พระองค์ผู้ เป็นนายกของโลก ประกาศนามและโคตรแล้ว ขอถวายบังคมพระยุคลบาท ข้าแต่พระมหามุนี หม่อมฉันเป็นผู้ ความชำนาญในที่ ในทิพโสตธาตุ และใน เจโตปริยญาณ รู้ปุพเพนิวาสญาณ ชำระทิพยจักษุ บริสุทธิ์ อาสวะทั้งปวงหมดสิ้นแล้ว บัดนี้ภพใหม่ ไม่มีอีก หม่อมฉันมีญาณในอรรถะ ธรรมะ นิรุตติ และปฏิภาณ กว้างขวาง หมดจดตามสภาพแห่ง พระองค์ ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka