พระไตรปิฎก

เมื่อแสนกัปล่วงไปแล้ว จักถึงภัทรกัป บุรุษนี้ได้ความสุขในภพน้อยภพใหญ่แล้ว จัก บรรลุโพธิญาณ บุรุษและสตรีที่ทำหัตถกรรมทั้งหมด จัก เกิดร่วมกันในอนาคตกาล ด้วยวิบางแห่งกรรมนั้นและด้วยการตั้ง เจตน์จำนงไว้ ประชาชนเหล่านั้นเกิดในเทวโลก แล้ว เป็นบริจาริกาแห่งพระองค์ เสวยทิพยสุขและมนุษยสุขมากมาย ท่องเที่ยวไปในภพน้อยภพใหญ่ตลอดกาลนาน ใน กัปที่หนึ่งแสนแต่ภัทรกัปนี้ หม่อมฉันทั้งหลาย มีกุศลกรรมทำอันดีแล้ว เมื่อเกิดเป็นมนุษย์ย่อม เกิดในความเป็นมนุษย์สุขุมาลชาติ เมื่อเกิดเป็น เทาวดาย่อมเกิดในความเป็นเทวดาผู้ประเสริฐ ย่อมได้รูปสมบัติ โภคสมบัติ ยศ ความ สรรเสริญและความสุข ความเป็นที่รัก ซึ่งเป็น ผลที่ปรารถนาทั้งปวงเนือง ๆ อันถึงพร้อมเพราะ กรรมที่ตนกระทำมาดีแล้ว. ในภพนี้ซึ่งเป็นภพหลัง หม่อมฉันทั้ง หลายเกิดในสกุลพราหมณ์ มีมือและเท้าละเอียด อ่อน และได้มาในพระนิเวศน์แห่งพระศากย- บุตร