พระไตรปิฎก

บุรุษถูกกิเลสรุมล้อม เมื่อทางอันรุ่งเรืองมีอยู่ เขาไม่แสวงหาทางนั้น ก็ไม่ใช่ความผิดของทางอันรุ่ง- เรื่อง ก็ฉันนั้น. บุรุษเจ็บป่วย เมื่อหมอมีอยู่ ไม่ยอมให้หมอ เยียวยาความเจ็บป่วย นั่นก็ไม่ใช่ความผิดของหมอ ฉันใด. บุรุษถูกความเจ็บป่วยคือกิเลสบีบคั้นประสบทุกข์ ยังไม่แสวงหาอาจารย์ นั่นก็ไม่ใช่ความผิดของอาจารย์ ฉันนั้น. [ถ้ากระไร เราฟังละทิ้งกายอันเน่านี้ ที่เต็มด้วย ซากศพไปเสีย ไม่ไยดี ไม่ต้องการ] บุรุษ ปลดซากศพอันน่าเกลียดที่ผูกคอไปเสีย มีความสบาย มีเสรี มีอำนาจในตัวเอง แม้ฉันใด. เราก็พึงละทั้งกายอันเน่านี้ เป็นที่สะสมซากศพ ต่างๆ ไปเสีย ไม่ไยดี ไม่ต้องการฉันนั้น. บุรุษสตรี ละทิ้งอุจจาระไว้ในส้วมไปไม่ไยดีไม่ ต้องการ ฉันใด. เราละทิ้งกายอันเน่านี้ ที่เต็มด้วยซากศพไปเสีย เหมือนทิ้งส้วม ฉันนั้นเหมือนกัน. เจ้าของเรือ ละทิ้งเรือรั่วน้ำลำเก่าที่ชำรุดไปไม่ ไยดี ไม่ต้องการ ฉันใด.