Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 74 หน้าที่ 106

เล่ม มมร. 74 หน้า 106 ข้อ 6
ผมบนศีรษะของพ่อหงอก ความชรา ปรากฏแล้ว เทวทูตปรากฏแล้ว ถึงเวลาที่ พ่อจะบวชละ. จึงมอบราชสมบัติให้ ผิว่าตนมีอายุ ๘๔,๐๐๐ ปี แม้เมื่อเป็นอย่าง นั้นก็ยังสำคัญตนดุจยืนอยู่ใกล้ความตายจึงสลดใจชอบที่จะบวช ด้วยเหตุ นั้นท่านจึงกล่าวว่า พระทิศัมบดีพระนามว่า มฆเทพ ทอด- พระเนตรเห็นพระเกศาหงอกบนพระเศียร ได้ ความสังเวชพอพระทัยที่จะทรงผนวช. พระราชาทรงประทานโอวาทแก่พระโอรสว่า ลูกควรประพฤติโดย ทำนองนี้เหมือนอย่างที่พ่อปฏิบัติ ลูกอย่าได้เป็นคนสุดท้ายเลย แล้วเสด็จ ออกจากพระนครทรงผนวชเป็นภิกษุ ยังกาลเวลาให้น้อมล่วงไปด้วยฌานและ สมาบัติตลอด ๘๔,๐๐๐ ปี เมื่อสิ้นพระชนม์ก็ไปบังเกิดในพรหมโลก แม้ พระโอรสของพระองค์ก็ทรงครองราชสมบัติโดยธรรมตลอดหลายพันปี ได้ ทรงผนวชโดยอุบายนั้นเหมือนกันแล้วก็ไปบังเกิดในพรหมโลก. กษัตริย์ ๘๔,๐๐๐ หย่อนไปกว่าสองพระองค์อย่างนี้คือ โอรสของกษัตริย์องค์นั้น ก็เหมือนกัน ขององค์นั้นก็เหมือนกัน ทรงเห็นพระเกศาหงอกบนพระ- เศียรแล้วก็ทรงผนวช.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka