พระไตรปิฎก

อย่าครั่นคร้าม จงควักนัยน์ตาแม้ทั้งสองข้าง ออกให้แก่วณิพกนี้ เดี๋ยวนี้ ทมอสิวิกะนั้น เราเตือนแล้ว เชื่อฟังคำของเรา ได้ควักนัยน์- ตาทั้งสองออกดุจจาวตาลให้แก่ยาจกทันที เมื่อ เราจะให้ก็ดี กำลังให้ก็ดี ให้แล้วก็ดี จิตของ เราไม่เป็นอย่างอื่น เพราะเหตุแห่งพระโพธิ- ญาณนั้นเอง จักษุทั้งสองเราจะเกลียดชังก็หา มิได้ แม้คนเราก็มิได้เกลียดชัง แต่พระสัพ- พัญญุตญาณเป็นที่รักของเรา ฉะนั้น เราจึงได้ ให้จักษุ ฉะนี้แล. จบ สิวิราชจริยาที่ ๘ อรรถกถาสิวิราชจริยาที่ ๘ พึงทราบวินิจฉัยในอรรถกถาสิวิราชที่ ๘ ดังต่อไปนี้ . บทว่า อริฏฺ- สวฺหุเย นคเร คือในพระนครชื่อว่า อริฏฐบุรี. บทว่า สิวิ นามาสิ ขตฺติโย กษัตริย์พระนามว่า สิวิ คือ พระราชาได้มีพระนามอย่างนี้โดย โคตรว่า สิวิ. ได้ยินว่าในอดีตกาล ครั้งเมื่อพระเจ้าสีวิครองราชสมบัติอยู่ในอริฏฐ- ปุรนคร แคว้นสีพีพระมหาสัตว์ทรงอุบัติเป็นพระโอรสของพระเจ้าสิวิราชนั้น.