Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 74 หน้าที่ 146

เล่ม มมร. 74 หน้า 146 ข้อ 8
พวกวณิพกหลายเหล่าหลายตระกูลมาเพื่อ ขอกะเรา บรรดาวณิพกที่มาเหล่านั้น ผู้ใดขอ เราผู้นั้นก็เป็นที่รักของเรา ด้วยสัจจวาจานี้ ขอนัยน์ตาของเราจงเกิดขึ้นอย่างเดิมเกิด. ในบทเหล่านั้น บทว่า เย มํ คือผู้ใดมาเพื่อขอกะเรา ในบรรดา ผู้ที่มาเหล่านั้น ผู้ใดออกปากว่า ขอพระองค์จงพระราชทานสิ่งนี้เถิด ดังนี้ ขอกะเราแม้ผู้นั้นก็เป็นที่รักของเรา. บทว่า เอเตน ความว่า หากผู้ขอแม้ ทั้งหมดเป็นที่รักของเรา คำที่เรากล่าวนั้นเป็นความจริง ด้วยสัจจวาจาของ เรานี้ ขอนัยน์ตาข้างที่หนึ่งจงเกิดเหมือนอย่างเดิมเถิด. ทันใดนั้นเองพระเนตรดวงที่หนึ่งก็เกิดขึ้นพร้อมกับพระดำรัสของพระ- มหาสัตว์ ต่อจากนั้นเพื่อให้พระเนตรดวงที่สองเกิดพระมหาสัตว์จึงตรัสว่า :- พราหมณ์นั้นมาเพื่อขอกะเราว่า ขอท่าน จงให้นัยน์ตาเถิด เราได้ให้นัยน์ตาทั้งสองข้าง แต่พราหมณ์ผู้ขอนั้น ปีติล้นพ้นได้เข้าไปถึง เรา ความโสมนัสไม่น้อยบังเกิดขึ้น ด้วยสัจจ- วาจานี้ ขอนัยน์ตาดวงที่สองจงเกิดขึ้นแก่เรา เถิด.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka