พระไตรปิฎก

การเห็นโดยรอบร้อยโยชน์ ผ่านนอกฝา นอกหิน และภูเขา จงสำเร็จแก่ท่าน. อะไร ๆ ในชีวิตนี้ของสัตว์ทั้งหลาย จะยิ่งไปกว่าการ บริจาคไม่มี เราให้จักษุอันเป็นของมนุษย์ แล้วได้จักษุอันเป็นทิพย์. ดูก่อนชาวสีพีทั้ง หลาย พวกท่านเห็นทิพยจักษุนี้แล้วจงให้ ทาน จงบริโภคเถิด. อนึ่ง พวกท่านครั้นให้ แล้ว บริโภคแล้ว ตามอานุภาพไม่ถูกนินทา จงไปสู่ฐานะอันเป็นแดนสวรรค์เถิด. ในบทเหล่านั้น บทว่า ธมฺเมน ภาสิตา ความว่า ข้าแต่มหาราช พระองค์ตรัสคาถาเหล่านี้โดยธรรม โดยความเป็นจริงทีเดียว. บทว่า ทิพฺพานิ คือประกอบด้วยอานุภาพอันเป็นของทิพย์. บทว่า ปฏิทสฺสเร คือย่อมปรากฏ. บทว่า ติโรกุฑฑํ คือนอกฝา. บทว่า ติโรเสลํ คือนอกหิน. บทว่า สมติคฺ- คยฺห คือผ่านไป. บทว่า สมนฺตา คือการเห็นรูปทั่วสิบทิศประมาณร้อย โยชน์จงสำเร็จแก่ท่าน. บทว่า โภ นีธ ตัดบทเป็น โก นุ อิธ คือใครหนอในโลกนี้. บทว่า อปิ วิสิฏฺํ คือมีความสูงสุด. บทว่า น จาคมตฺตา คือไม่มีสิ่งอื่นชื่อว่าจะ ประเสริฐกว่าการบริจาค. บทว่า อิธ ชีวิเต คือในชีวโลกนี้. อาจารย์บางพวก