Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 74 หน้าที่ 155

เล่ม มมร. 74 หน้า 155 ข้อ 9
เราจึงไม่เนื่องข้างฝ่ายพระมารดา และไม่เกิด เนื่องข้างฝ่ายพระบิดา เพราะเราเกิดที่ถนน ของคนค้าขายนี้ ฉะนั้น เราจึงมีชื่อว่าเวสสันดร ในกาลเมื่อเราเป็นทารกมีอายุ ๘ ปีแต่กำเนิด ในกาลนั้น เรานั่งอยู่ในปราสาท คิดเพื่อจะ ให้ทานว่า เราพึงให้หทัย จักษุ แม้เนื้อและ เลือด เราฟังให้ทานทั้งกาย ถ้าใครได้ยินแล้ว พึงขอกะเรา เมื่อเราคิดถึงความเป็นจริง จิต ของเราไม่หวั่นไหว ไม่หดหู่ ในขณะนั้น แผ่นดิน เขาสิเนรุราชและป่าหิมพานต์ได้ หวั่นไหว ในเดือนเต็มวันอุโบสถที่ ๑๕ ทุก กึ่งเดือน เราขึ้นคอมงคลหัตถีปัจจัยนาค เข้า ไปยังศาลาเพื่อจะให้ทาน พราหมณ์ทั้งหลาย ชาวกาลิงครัฐ ได้มาหาเราได้ขอพระยาคชสาร ทรง อันประกอบด้วยมงคลหัตถีกะเราว่า ชนบทฝนไม่ตก เกิดทุพภิกขภัย อดอยาก มากมาย ขอพระองค์ทรงโปรดพระราชทาน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka