พระไตรปิฎก

อาลัมพายน์ รวบรวมทรัพย์ในหมู่บ้านนั้น จึงให้ช่างทำตะกร้าแก้ว ใส่พระมหาสัตว์ลงในตะกร้านั้น ตนขี่ยานเล็กอย่างสบาย พาบริวารใหญ่ ออกจากหมู่บ้าน ให้พระมหาสัตว์เล่นไปตามบ้าน นิคมสละราชธานี จนถึง กรุงพาราณสี. อาลัมพายน์ไม่ให้น้ำผึ้งและข้าวตอกแก่พระยานใด. ให้แต่ กบ. พระมหาสัตว์ ไม่ยอมรับอาหาร เพราะเกรงว่าอาลัมพายน์จะไม่ปล่อย. แม้พระโพธิสัตว์จะไม่รับอาหาร อาลัมพายน์ก็ยังพระมหาสัตว์ให้เล่นตาม หมู่บ้านใกล้ประตูพระนคร ๔ ด้านเป็นต้น ประมาณ ๑ เดือน. ดังที่พระ- ผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ว่า :- อาลัมพายน์อันบุคคลผู้อกตัญญู บอก แล้วได้จับเราใส่ไว้ในตะกร้า ให้เราเล่นในที่ นั้น ๆ แม้เมื่ออาลัมพายน์ใส่เราไว้ในตะกร้า แม้เมื่อบีบเราด้วยฝ่ามือ เราก็ไม่โกรธ เพราะ เรากลัวศีลของเราจะขาด การที่เราบริจาคชีวิต ของตน เป็นของเบาแม้กว่าหญ้า การล่วงศีล ของเรา เป็นเหมือนดังว่าแผ่นดิน เราพึงสละ ชีวิตของเราสิ้นร้อยชาติเนือง ๆ เราไม่พึงทำลาย ศีล แม้เพราะเหตุแห่งทวีปทั้ง ๔ ถึงแม้เราจะ ไม่ถูกพราหมณ์อาลัมพายน์ใส่ไว้ในตะกร้า เรา