พระไตรปิฎก

๔. จูฬโพธิจริยา ว่าด้วยจริยาวัตรของจูฬโพธิปริพาชก [๑๔] อีกเรื่องหนึ่ง ในกาลเมื่อเราเป็นบริพาชก ชื่อจูฬโพธิ มีศีลงาม เราเห็นภพโดยเป็นสิ่ง น่ากลัว จึงออกบวชเป็นดาบส นางพราหมณ์ ผู้มีผิวพรรณดังทองคำ ซึ่งเป็นภรรยาของเรา แม้นางก็มิได้อาลัยในวัฏฏะ ออกบวชเป็น ตาปสินี เราทั้งสองไม่มีความอาลัย ตัดพวก พ้องขาด ไม่ห่วงใยในตระกูล และหมู่ญาติ เที่ยวไปยังบ้านและนิคม มาถึงยังพระนคร พาราณสี เราทั้งสองอยู่ ณ ที่นั้น มีปัญญา ไม่เกี่ยวข้องในตระกูลและคณะ เราทั้งสอง อยู่ในพระราชอุทยานอันไม่เกลื่อนกล่น สงัด เสียง พระราชาเสด็จทอดพระเนตรพระราช- อุทยาน ได้ทอดพระเนตรเห็นนางพราหมณี จึงเสด็จเข้ามาหาเราแล้วตรัสถามว่า นาง- พราหมณีคนนี้เป็นอะไรกับท่าน เป็นภริยา ของใคร เมื่อพระราชาตรัสถามอย่างนี้ เราได้