พระไตรปิฎก

ตั้งต้นแต่การขอให้พวกพรานปล่อยพระโพธิสัตว์จากเงื้อมมือ แด่พระราชา แล้วแสดงธรรมด้วยคาถาทั้งหลายเหล่านี้ว่า :- มหาบพิตร แม้กามทั้งหลายอันเป็นของ มนุษย์ เป็นสิ่งไม่เที่ยง มีความแปรปรวนไป เป็นธรรมดา อาตมาภาพก็ได้เห็นแล้ว อาต- มาภาพเห็นโทษในกามคุณทั้งหลาย จึงบวช ด้วยศรัทธา มหาบพิตร มนุษย์ทั้งหลาย ทั้งหนุ่มทั้งแก่ ตายหมด เหมือนผลไม้ในป่า หล่น ฉะนั้น อาตมาภาพเห็นดังนั้น จึงบวช ความเป็นสมณะ ไม่ผิด เป็นสิ่งประเสริฐ. พระราชาทรงสดับดังนั้นแล้ว จึงตรัสว่า :- ผู้มีปัญญาเป็นพหูสูต มีความคิดถึงฐานะ มาก ควรคบแน่นอน ท่านอาฬาระ ข้าพเจ้า ได้ฟังเรื่องนาคราชและเรื่องท่านแล้ว จักกระ- ทำบุญไม่น้อยทีเดียว. ลำดับนั้น พระดาบสแสดงธรรมถวายพระราชอย่างนี้ว่า :-