พระไตรปิฎก

ขึ้น เพราะโจรอันเที่ยวอยู่ในดง พระราชบิดา ของเรา เมื่อจะเสด็จไปปราบความกำเริบนั้น ตรัสสั่งเราว่า พ่ออย่าประมาทในชฎิลผู้มีความ เพียรอันแรงกล้านะ พ่อจงอนุวัตรตามความ ปรารถนา ด้วยว่าชฎิลนั้น เป็นผู้ให้ความ สำเร็จความปรารถนาทั้งปวง เราไปสู่ที่บำรุง ชฎิลนั้นแล้วได้กล่าวดังนี้ว่า ดูก่อนคฤหบดี ท่านสบายดีดอกหรือ หรือว่าท่านจะให้นำเอา อะไรมา เหตุนั้น ดาบสโกงนั้นอาศัยมานะ จึงโกรธเราว่า เราจะให้พระราชาฆ่าท่านเสีย ในวันนี้ หรือจะให้ขับไล่เสียจากแว่นแคว้น พระราชาทรงปราบปัจจันตชนบทสงบแล้ว ได้ ตรัสถามชฏิลโกงว่า พระผู้เป็นเจ้าสบายดี หรือสักการะสัมมานะยังเป็นไปแก่พระผู้เป็น เจ้าหรือ ชฎิลโกงนั้นทราบทูลแด่พระราชา เหมือนว่าพระราชกุมารให้ฉิบหาย พระเจ้า แผ่นดินทรงสดับคำของชฎิลโกงนั้นทรงบังคับ