Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 74 หน้าที่ 383

เล่ม มมร. 74 หน้า 383 ข้อ 22
ว่า จงตัดศีรษะเสียในที่นี้นั่นแหละ จงสับ ฟันบั่นออกเป็น ๔ ท่อน ทิ้งไว้ในท่ามกลาง ถนนให้คนเห็นว่า นั่นเป็นผลของตนเบียด- เบียนชฎิล พวกโจรฆาตก็ใจดุร้ายไม่มีกรุณา เหล่านั้น เพราะรับสั่งบังคับ เมื่อเรานั่งอยู่ บนตักของพระมารดา ก็ฉุดคร่านำเราไป เรา ได้กล่าวแก่เขาเหล่านั้น ซึ่งกำลังผูกมัดอย่าง มั่นคงอย่างนี้ว่า ท่านทั้งหลายจงพาเราไปเฝ้า พระราชาโดยเร็ว ราชกิจของเรามีอยู่ เขา เหล่านั้นเป็นคนลามกและเสพคนลามก พาเรา ไปเฝ้าพระราชา เราไปเฝ้าพระราชา แล้วทูล ให้ทรงเข้าพระทัย และนำมาสู่อำนาจของเรา พระบิดาขมาเรา ณ ที่นั้นแล้ว ได้พระราชทาน ราชสมบัติอันใหญ่หลวงแก่เรา เรานั้นทำลาย ความมืดมัวเมาแล้ว ออกบวชเป็นบรรพชิต เราจะเกลียดราชสมบัติ อันใหญ่หลวงก็หา มิได้ จะเกลียดกามโภคสมบัติก็หามิได้ แต่
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka