พระไตรปิฎก

กระทำสักการะสัมมานะใหญ่โตแก่พราหมณ์นั้น เพราะพระองค์ทรงหนัก ในธรรม พระองค์เองประทับนั่งบนอาสนะที่ต่ำ แล้วตรัสว่า ท่านอาจารย์ ข้าพเจ้าจะฟังสตารหคาถา ที่ท่านนำมาเพื่อเรา. พราหมณ์ในเวลาที่พระ- มหาสัตว์ทรงขอร้อง จึงเอาน้ำหอมพอกมือ แล้วนำคัมภีร์เป็นที่พอใจออก จากถุง จับด้วยมือทั้งสอง ทูลว่า ข้าแต่มหาราช ขอได้โปรดฟังเถิด พระเจ้าข้า เมื่อจะอ่านคัมภีร์ จึงได้กล่าวคาถาทั้งหลายว่า :- ข้าแต่พระเจ้าสุตโสม การสมาคมกับ สัตบุรุษ แม้คราวเดียวเท่านั้น การสมาคมนั้น ย่อมรักษาผู้นั้น การสมาคมมากกับอสัตบุรุษ ย่อมรักษาไม่ได้ ควรสมาคมกับสัตบุรุษเท่า นั้น ไม่ควรทำความคุ้นเคยกับอสัตบุรุษ รู้ สัทธรรมของสัตบุรุษประเสริฐกว่า ไม่ลามก เลย. ราชรถวิจิตรงดงามยังคร่ำคร่าได้ อนึ่ง แม้ร่างกายก็เข้าถึงความคร่ำคร่า แต่ธรรมของ สัตบุรุษ ไม่ถึงความคร่ำคร่า สัตบุรุษแล ย่อม ประกาศด้วยสัตบุรุษ ข้าแต่ราชา ฟ้าและ