พระไตรปิฎก

สัจจะย่อมไม่มี แก่ผู้ไม่มีธรรม ผู้ หยาบคาย ผู้มีฝ่ามือเต็มไปด้วยเลือดเป็นนิจ ธรรมจะมีได้แต่ไหน. ท่านจะฟังไปทำไม. เมื่อโปริสาทเกิดความตั้งใจจะฟังด้วยดี จึงตรัสว่า :- ชนทั้งหลายฟังธรรมแล้ว ย่อมรู้ดีและ ชั่ว อนึ่ง ใจของเรายินดีในธรรม ก็เพราะ ฟังคาถาทั้งหลาย ดังนี้. พระมหาสัตว์ทรงดำริว่า โปริสาทนี้ เกิดความสนใจใคร่จะฟังอย่างยิ่ง เอาเถิดเราจักกล่าวคาถาแก่เขา จึงตรัสว่า สหาย ถ้าเช่นนั้นท่านจงฟังให้ดี จงใส่ไว้ในใจ แล้วทรงสดุดีคาถาทั้งหลาย ทำนองเดียวกับที่นันทพราหมณ์ กล่าวโดยเคารพ เกิดโกลาหลเป็นอันเดียวกันในสวรรค์ชั้นกามาวจร ๖ ชั้น เมื่อทวยเทพซ้องสาธุการ พระมหาสัตว์ จึงทรงแสดงธรรมแก่โปริสาท ว่า :- มหาราช การสมาคมกับสัตบุรุษคราว เดียวเท่านั้น การสมาคมนั้นย่อมรักษาผู้นั้น การสมาคมกับอสัตบุรุษมาก ย่อมไม่รักษา ฯลฯ ธรรมของสัตบุรุษและธรรมของอสัต- บุรุษ บัณฑิตทั้งหลายกล่าวว่า ไกลกว่านั้น.