Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 74 หน้าที่ 556

เล่ม มมร. 74 หน้า 556 ข้อ 36
ปาลบัณฑิต เป็นศีลปรมัตถบารมี ในภพที่เรา เป็นยุธัญชยกุมาร มหาโควินทพราหมณ์ คน เลี้ยงช้าง อโยฆรราชโอรส ภัลลาติ สุวรรณ- สาม มฆเทวะและเนมิราช บารมีเหล่านี้เป็น อุปปบารมี ในภพที่เราเป็นมโหสถผู้เป็นทรัพย์ ของรัฐ กุณฑลตัณฑิละและนกกระทาบารมี เหล่านี้เป็นปัญญาอุปบารมี ในภพที่เราเป็น วิธูรบัณฑิตและสุริยพราหมณ์มาตังคะ ผู้เป็น ศิษย์เก่าของอาจารย์ บารมีทั้ง ๒ ครั้งนี้ เป็น ปัญญาบารมี ในภพที่เราเป็นพระราชผู้มีศีล มี ความเพียร เป็นผู้ก่อให้เกิดสัตตุภัสตชาดก บารมีนี้แลเป็นปัญญาปรมัตถบารมี ในภพที่เรา เป็นพระราชาผู้มีความเพียร บากบั่น เป็น วีริยปรมัตถบารมี ในภพที่เราเป็นพระยาวานร ผู้มีครุธรรม ๕ ประการ เป็นวีริยบารมี ในภพ ที่เราเป็นธรรมปาลกุมาร เป็นขันติบารมี ใน ภพที่เราเป็นธรรมิกเทพบุตร ทำสงครามกับ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka