Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 74 หน้าที่ 557

เล่ม มมร. 74 หน้า 557 ข้อ 36
อธรรมิกเทพบุตร เรียกว่าขันติอุปบารมี ใน ภพที่เราเป็นขันติวาทีดาบส แสวงหาพุทธภูมิ ด้วยการบำเพ็ญขันติบารมี ได้ทำกรรมที่ทำได้ ยากเป็นอันมาก นี้เป็นขันติปรมัตถบารมี ใน ภพที่เราเป็นสสบัณฑิต นกคุ่ม ซึ่งประกาศ คุณสัจจะยังไฟให้ดับด้วยสัจจะ นี้เป็นสัจจ- บารมี ในภพที่เราเป็นปลาอยู่ในน้ำ ได้ทำ สัจจะอย่างสูง ยังฝนให้ตกใหญ่ นี้เป็นสัจจ- บารมีของเรา ในภพที่เราเป็นสุปารบัณฑิตผู้ เป็นนักปราชญ์ ยังเรือให้ข้ามสมุทรจนถึงฝั่ง เป็นกัณหทีปายนดาบส ระงับยาพิษได้ด้วย สัจจะ และเป็นวานรข้ามกระแสแม่น้ำคงคา ได้ด้วยสัจจะ นี้เป็นสัจอุปบารมีของเรา ใน ภพที่เราเป็นสุตโสมราชา รักษาสัจจะอย่างสูง ช่วยปล่อยกษัตริย์ ๑๐๑ นี้ เป็นสัจปรมัตถ- บารมี อะไรที่จะเป็นความพอใจไปกว่าอธิษ- ฐาน นี้เป็นอธิษฐานบารมี ในภพที่เราเป็น-
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka