Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 78 หน้าที่ 793

เล่ม มมร. 78 หน้า 793 ข้อ 937 938
ภเวสนา เป็นไฉน ? ความกำหนัดในภพ กายกรรม วจีกรรม มโนกรรม อันเป็นอกุศล ตั้งอยู่ในฐานเดียวกันกับความกำหนัด ในภพนั้น นี้เรียกว่า ภเวสนา. ความเห็นว่าโลกมีที่สุด กายกรรม วจีกรรม มโนกรรม อันเป็น อกุศลตั้งอยู่ในฐานเดียวกันกับความเห็นว่าโลกมีที่สุดนั้น นี้เรียกว่า พรหม- จริเยสนา. เหล่านี้เรียกว่า เอสนา ๓. [๙๓๗] วิธา ๓ เป็นไฉน ? ความถือตัวว่าประเสริฐกว่าเขา ความถือตัวว่าเสมอเขา ความถือตัว ว่าเลวกว่าเขา เหล่านั้นเรียกว่า วิธา ๓. [๙๓๘] ภัย ๓ เป็นไฉน ? ชาติภัย ชราภัย มรณภัย บรรดาภัย ๓ นั้น ชาติภัย เป็นไฉน ? ความกลัว ความขลาด ความหวาดเสียว ความชูชันแห่งขน ความ สะดุ้งแห่งจิต เพราะอาศัยความเกิด นี้เรียกว่า ชาติภัย. ชราภัย เป็นไฉน ? ความกลัว ความขลาด ความหวาดเสียว ความชูชันแห่งขน ความ สะดุ้งแห่งจิต เพราะอาศัยชรา นี้เรียกว่า ชราภัย. มรณภัย เป็นไฉน ? ความกลัว ความขลาด ความหวาดเสียว ความชูชันแห่งขน ความ สะดุ้งแห่งจิต เพราะอาศัยความตาย นี้เรียกว่า มรณภัย. เหล่านี้เรียกว่า ภัย ๓
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka