พระไตรปิฎก

สองบทว่า "ปกฺกํ อามวณฺณี" ได้แก่ ภายในสุก แต่ภายนอก เหมือนมะม่วงดิบ. แม้ใน ๒ บทที่เหลือ ก็นัยนี้เหมือนกัน. ในคำเปรียบ เทียบด้วยผลมะม่วงนั้นคือ ภาวะที่มะม่วงไม่สุก คือเป็นของดิบย่อมมีฉันใด แม้ในบุคคล ความเป็นปุถุชนเป็นเช่นมะม่วงดิบ ความเป็นพระอริยะก็เป็นเช่น กับมะม่วงสุกฉันนั้น บัณฑิตพึงทราบการเปรียบเทียบด้วยการอุปมาในบุคคลที่ ท่านอุปมาแล้ว โดยนัยนี้ว่า เหมือนอย่างว่า ความที่มะม่วงมีสีอันสุก เช่นกับ มะม่วงสุก ในมะม่วงทั้งหลายเหล่านั้น ฉันใด แม้ในบุคคล ความที่พระอริย- เจ้าทั้งหลายมีวรรณะอันสุก คือ ความงาม เช่นกับด้วยความงามของอิริยาบถ ทั้งหลาย มีการก้าวไปข้างหน้าเป็นต้น ก็ฉันนั้น. บรรดาบุคคลเหล่านั้น บุคคลเปรียบด้วยหม้อ ๔ ชนิด เป็น ไฉน ? [๑๑๗] หม้อ ๔ ชนิด หม้อเปล่าปิด ๑ หม้อเต็มเปิด ๑ หม้อเปล่าเปิด ๑ หม้อเต็มปิด ๑ [๑๑๘] บุคคลเปรียบด้วยหม้อ ๔ ชนิด เหล่านี้ มีปรากฏอยู่ ในโลก ฉันนั้นเหมือนกัน. บุคคล ๔ จำพวก เป็นไฉน ? คนเปล่าปิด ๑ คนเต็มเปิด ๑ คนเปล่าเปิด ๑ คนเต็มปิด ๑