Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 79 หน้าที่ 373

เล่ม มมร. 79 หน้า 373 ข้อ 131 132
บรรดาบุคคลเหล่านั้น บุคคลเปรียบด้วยต้นไม้ ๔ ชนิด เป็น ไฉน ? [๑๓๑] ต้นไม้ ๔ ชนิด คือ ไม้มีกระพี้ แต่บริวารมีแก่น ๑ ไม้มีแก่น แต่บริวารมีกระพี้ ๑ ไม้มีกระพี้ บริวารก็มีกระพี้ ๑ ไม้มีแก่น บริวารก็มีแก่น ๑ [๑๓๒] บุคคลเปรียบด้วยต้นไม้ ๔ จำพวก เหล่านี้ มีปรากฏ อยู่ในโลก ก็ฉันนั้นเหมือนกัน บุคคล ๔ จำพวก เป็นไฉน ? บุคคลมีกระพี้ แต่บริวารมีแก่น ๑ บุคคลมีแก่น แต่บริวารมีกระพี้ ๑ บุคคลมีกระพี้ บริวารก็มีกระพี้ ๑ บุคคลมีแก่น บริวารก็มีแก่น ๑ ๑. บุคคลมีกระพี้ แต่บริวารมีแก่น เป็นไฉน ? บุคคลบางคนในโลกนี้ เป็นคนทุศีล มีธรรมอันลามก แต่บริษัทของ บุคคลนั้น เป็นคนมีศีล มีธรรมอันงาม บุคคลอย่างนี้ชื่อว่า บุคคลมีกระพี้ แต่บริวารมีแก่น ต้นไม้นั้นมีกระพี้ แต่บริวารมีแก่น แม้ฉันใด บุคคลนี้ ก็อุปไมย ฉันนั้น.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka