พระไตรปิฎก

เสวยวิบากของกรรมดีกรรมชั่วก็เป็นอื่นหรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๑๓๕] ป. ท่านหยั่งเห็นสุขอันเป็นทิพย์ หรือ ? ส. ถูกแล้ว. ป. ท่านหยั่งเห็นบุคคลผู้เสวยสุขอันเป็นทิพย์หรือ ? ส. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๑๓๖] ส. เพราะหยั่งเห็นสุขอันเป็นทิพย์ ฉะนั้นจึงหยั่ง เห็นบุคคลผู้เสวยสุขอันเป็นทิพย์ หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. ท่านหยั่งเห็นผู้เสวย บุคคลผู้เสวยสุขอันเป็น ทิพย์นั้น หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ ส. ท่านหยั่งเห็นผู้เสวย บุคคลผู้เสวยสุขอันเป็น ทิพย์นั้น หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. การทำที่สุดแห่งทุกข์ไม่มี ความขาดแห่งวัฏฏะ ก็ไม่มี ความดับรอบอย่างหาเชื้อมิได้ ก็ไม่มี แก่บุคคลนั้น ๆ หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ [๑๓๗] ส. เพราะหยั่งเห็นสุขอันเป็นทิพย์ ฉะนั้นจึงหยั่ง เห็นบุคคลผู้เสวยสุขอันเป็นทิพย์ หรือ ?