พระไตรปิฎก

รูปังสเหตุกันติกถา [๑๖๖๓ ] สกวาที รูปเป็นธรรมที่มีเหตุหรือ ? ปรวาที ถูกแล้ว. ส. รูปเป็นธรรมมีเหตุ โดยเหตุคืออโลภะหรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. รูปเป็นธรรมมีเหตุ โดยเหตุคืออโทสะ ฯลฯ โดยเหตุ คืออโมหะ ฯลฯ โดยเหตุคือโลภะ ฯลฯ โดยเหตุคือโทสะ ฯลฯ โดยเหตุคือ โมหะ หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ [๑๖๖๔] ส. รูปเป็นธรรมมีเหตุหรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. รูปเป็นธรรมมีอารมณ์ ความนึก ฯลฯ ความตั้งใจแห่ง รูปนั้น มีอยู่หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. รูปเป็นธรรมไม่มีอารมณ์ ความนึก ฯลฯ ความตั้งใจ แห่งรูปนั้นไม่มี มิใช่หรือ ? ป. ถูกแล้ว. ส. หากว่า รูปเป็นธรรมไม่มีอารมณ์ ความนึก ฯลฯ ความตั้งใจแห่งรูปนั้นไม่มี ก็ต้องไม่กล่าวว่า รูปเป็นธรรมมีเหตุ. [๑๖๖๕] ส. อโลภะเป็นธรรมมีเหตุ เป็นธรรมมีอารมณ์ ความนึก ฯลฯ ความตั้งใจแห่งอโลภะนั้น มีอยู่หรือ ? ป. ถูกแล้ว.