Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 82 หน้าที่ 995

เล่ม มมร. 82 หน้า 995 ข้อ 970 971
อตีตานาคตวาระ อนุโลม ปุคคลวาระ ทุกขสัจจมูล ทุกขสัจจมูละ สมุทยสัจจมูลี :- [๙๗๐] ทุกขสัจจะเคยดับแก่บุคคลใด, สมุทยสัจจะก็จับดับ แก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? บุคคลผู้ถึงพร้อมด้วยอรหัตมรรคก็ดี พระอรหันต์ทั้งหลายก็ดี บุคคลเหล่าใดจะได้อรหัตมรรคในลำดับแห่งจิตใดก็ดี ทุกขสัจจะเคยดับ แก่บุคคลเหล่านั้น แต่สมุทยสัจจะไม่ใช่จักดับแก่บุคคลเหล่านั้น, บุคคล ที่นอกจากนี้ ทุกขสัจจะเคยดับ และสมุทยสัจจะก็จักดับแก่บุคคลเหล่านั้น. ก็หรือว่า สมุทยสัจจะจักดับแก่บุคคลใด, ทุกขสัจจะก็เคยดับแก่ บุคคลนั้น ใช่ไหม ? ใช่. จบ ทุกขสัจจมูละ สมุทยสัจจมูลี ทุกขสัจจะมูละ มัคคสัจจมูลี :- [๙๗๑] ทุกขสัจจะเคยดับแก่บุคคลใด, มัคคสัจจะก็จักดับแก่ บุคคลนั้น ใช่ไหม ?
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka