พระไตรปิฎก

ในภังคขณะแห่งอรหัตมัคคจิตก็ดี พระอรหันต์ทั้งหลายก็ดี ปุถุชนเหล่าใดจะไม่ได้มรรคปุถุชนเหล่านั้นก็ดี ทุกขสัจจะเคยดับแก่ บุคคลเหล่านั้น แต่มัคคสัจจะไม่ใช่จักดับแก่บุคคลเหล่านั้น, ในอุป- ปาทขณะแห่งอรหัตมัคคจิตก็ดี บุคคลเหล่าใดจะได้อรหัตมรรคในลำดับ แห่งจิตใดก็ดี บุคคลเหล่าใดจะได้มรรคที่นอกจากจิตนั้นก็ดี ทุกขสัจจะ เคยดับ และมัคคสัจจะก็จักดับแก่บุคคลเหล่านั้น. ก็หรือว่า มัคคสัจจะจักดับแก่บุคคลใด, ทุกขสัจจะก็เคยดับแก่ บุคคลนั้น ใช่ไหม ? ใช่. จบ ทุกขสัจจมูละ มัคคสัจจมูลี ทุกขสัจจมูล จบ สมุทยสัจจมูล สมุทยสัจจมูละ มัคคสัจจมูลี :- [๙๗๒] สมุทยสัจจะเคยดับแก่บุคคลใด มัคคสัจจะก็จักดับ แก่บุคคลนั้น ใช่ไหม ? ในภังคขณะแห่งอรหัตมัคคจิตก็ดี พระอรหันต์ทั้งหลายก็ดี ปุถุชนเหล่าใดจะไม่ได้มรรคปุถุชนเหล่านั้นก็ดี สมุทยสัจจะเคยดับแก่