Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 83 หน้าที่ 349

เล่ม มมร. 83 หน้า 349 ข้อ 1387
ก็หรือว่า บุคคลใด ไม่ละวิจิกิจฉานุสัย. บุคคลนั้น ย่อมไม่ละ กามราคานุสัย ใช่ไหม ? บุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอนาคามิมรรค ไม่ละวิจิกิจฉา- นุสัย แต่บุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอนาคามิมรรคนั้น ไม่ใช่ย่อม ไม่ละกามราคานุสัย. บุคคลทั้งหลายที่เหลือ เว้นบุคคลผู้มีความพร้อม เพรียงด้วยอนาคามิมรรค และบุคคลที่ ๘ ไม่ละวิจิกิจฉานุสัย และไม่ ละกามราคานุสัย. จบ กามราคานุสยมูละ ทิกฐานุสยาทิมูลี กามราคานุสยมูละ ภวราคานุสยาทิมูลี :- บุคคลใด ไม่ละกามราคานุสัย, บุคคลนั้น ย่อมไม่ละภวราคา- นุสัย ฯลฯ อวิชชานุสัย ใช่ไหม ? บุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอรหัตมรรค ไม่ละกามราคานุสัย แต่บุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอรหัตมรรคนั้น ไม่ใช่ย่อมไม่ละ อวิชชานุสัย, บุคคลทั้งหลายที่เหลือ เว้นบุคคลผู้มีความพร้อมเพรียง ด้วยมรรค ๒ จำพวก ไม่ละกามราคานุสัย และไม่ละอวิชชานุสัย. หรือว่า บุคคลใด ไม่ละอวิชชานุสัย บุคคลนั้น ไม่ละกาม- ราคานุสัย ใช่ไหม ?
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka