Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 83 หน้าที่ 374

เล่ม มมร. 83 หน้า 374 ข้อ 1400
บุคคลไม่ละภวราคานุสัย จากที่นั้น คือที่เวทนา ๒ ใน กามธาตุ แต่จะไม่ใช่ไม่ละมานานุสัย จากที่นั้น, บุคคลย่อมไม่ละ ภวราคานุสัย และไม่ละมานานุสัย จากนั้น คือที่ทุกขเวทนา ที่ อปริยาปันนธรรม. จบ มานานุสยมูละ ภวราคานุสยมูลี มานานุสยมูละ อวิชชานุสยมูลี :- บุคคลไม่ละมานานุสัย จากที่ใด ย่อมไม่ละอวิชชานุสัย จาก ที่นั้น ใช่ไหม ? บุคคลไม่ละมานานุสัย จากที่นั้น คือที่ทุกขเวทนา แต่จะไม่ ใช่ไม่ละอวิชชานุสัย จากที่นั้น, บุคคลย่อมไม่ละมานานุสัย และไม่ละ อวิชชานุสัย จากที่นั้น คือที่อปริยาปันนธรรม. ก็หรือว่า บุคคลไม่ละอวิชชานุสัย จากที่ใด, ย่อมไม่ละมานานุสัย จากที่นั้น ใช่ไหม ? ใช่. จบ มานานุสยมูละ อวิชชานุสยมูลี มานานุสยมูล จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka