Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 83 หน้าที่ 379

เล่ม มมร. 83 หน้า 379 ข้อ 1404
คือปริยาปันนธรรม. ก็หรือว่า บุคคลไม่ละวิจิกิจฉานุสัย จากที่ใด, ย่อมไม่ละกาม- ราคานุสัย และปฏิฆานุสัย จากที่นั้น ใช่ไหม ? ใช่. จบกามราคานุสย - ปฏิฆานุสยมูละ ทิฏฐานุสยาทิมูลี กามราคานุสย - ปฏิฆานุสยมูละ ภวราคานุสยมูลี :- บุคคลไม่ละกามราคานุสัย และปฏิฆานุสัย จากที่ใด, ย่อมไม่ ละภวราคานุสัย จากที่นั้น ใช่ไหม ? บุคคลไม่ละกามราคานุสัย และปฏิฆานุสัย จากที่นั้น คือ ที่ รูปธาตุ อรูปธาตุ แต่จะไม่ใช่ไม่ละภวราคานุสัย จากที่นั้น, บุคคล ย่อมไม่ละกามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย และไม่ละภวราคานุสัย จากที่นั้น คือที่อปริยาปันนธรรม. ก็หรือว่า บุคคลไม่ละภวราคานุสัย จากที่ใด, ย่อมไม่ละกาม- ราคานุสัย และปฏิฆานุสัย จากที่นั้น ใช่ไหม ? บุคคลไม่ละภรราคานุสัย และกามราคานุสัย จากที่นั้น คือ ที่ ทุกขเวทนา แต่จะไม่ใช่ไม่ละปฏิฆานุสัย จากที่นั้น, บุคคลไม่ละ ภวราคานุสัย และปฏิฆานุสัย จากที่นั้น คือที่เวทนา ๒ ในกามธาตุ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka