พระไตรปิฎก

พร้อมเพรียงด้วยมรรค ๒ จำพวก ย่อมไม่ละกามราคานุสัย และไม่ละ อวิชชานุสัย ในที่ทั้งปวง. ก็หรือว่า บุคคลใด ไม่ละอวิชชานุสัย จากที่ใด, บุคคลนั้น ย่อมไม่ละกามราคานุสัย จากที่นั้น ใช่ไหม ? บุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอนาคามิมรรค ไม่ละอวิชชา- นุสัย ที่เวทนา ๒ ในกามธาตุ บุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วย อนาคามิมรรคนั้น ย่อมไม่ละอวิชชานุสัย จากที่นั้น แต่บุคคลผู้มีความ พร้อมเพรียงด้วยอนาคามิมรรคนั้น จะไม่ใช่ไม่ละกามราคานุสัย จาก ที่นั้น. บุคคลนั้นนั่นแหละ ไม่ละอวิชชานุสัย ที่ทุกขเวทนา ที่ รูปธาตุ ที่อรูปธาตุ ที่อปริยาปันนธรรม บุคคลนั้น ย่อมไม่ละ อวิชชานุสัย และไม่ละกามราคานุสัย จากที่นั้น, บุคคลทั้งหลายที่เหลือ เว้นบุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอนาคามิมรรค ๒ จำพวก ย่อมไม่ละ อวิชชานุสัย และไม่ละกามราคานุสัย ในที่ทั้งปวง. จบ กามราคานุสยมูละ อวิชชานุสยมูลี กามราคานุสยมูล จบ ปฏิฆานุสยมูล ปฏิฆานุสยมูละ มานานุสยมูลี :- [๑๔๑๐] บุคคลใด ไม่ละปฏิฆานุสัย จากที่ใด, บุคคลนั้น