Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 83 หน้าที่ 395

เล่ม มมร. 83 หน้า 395 ข้อ 1410
เพรียงด้วยมรรค ๒ จำพวก ย่อมไม่ละมานานุสัย และไม่ละ ปฏิฆานุสัย ในที่ทั้งปวง. จบ ปฏิฆานุสยมูละ มานานุสยมูลี ปฏิฆานุสยมูละ ทิฏฐานุสยาทิมูลี :- บุคคลใด ไม่ละปฏิฆานุสัย จากที่ใด, บุคคลนั้น ย่อมไม่ละ ทิฏฐานุสัย ฯลฯ วิจิกิจฉานุสัย จากที่นั้น ใช่ไหม ? บุคคลที่ ๘ ไม่ละปฏิฆานุสัย ที่เวทนา ๓ ในกามธาตุ ที่ รูปธาตุ ที่อรูปธาตุ บุคคลที่ ๘ นั้น ย่อมไม่ละปฏิฆานุสัย จาก ที่นั้น แต่บุคคลที่ ๘ นั้น จะไม่ใช่ไม่ละวิจิกิจฉานุสัย จากที่นั้น, บุคคลนั้นนั่นแหละ ไม่ละปฏิฆานุสัย ที่อปริยาปันนธรรม บุคคลนั้น ย่อมไม่ละปฏิฆานุสัย และไม่ละวิจิกิจฉานุสัย จากที่นั้น, บุคคลทั้งหลาย ที่เหลือ เว้นบุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอนาคามิมรรค และบุคคล ที่ ๘ ย่อมไม่ละปฏิฆานุสัย และไม่ละวิจิกิจฉานุสัย ในที่ทั้งปวง. ก็หรือว่า บุคคลใด ไม่ละวิจิกิจฉานุสัย จากที่ใด, บุคคลนั้น ย่อมไม่ละปฏิฆานุสัย จากที่นั้น ใช่ไหม ? บุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอนาคามิมรรค ไม่ละวิจิกิจฉา- นุสัย ที่ทุกขเวทนา บุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอนาคามิมรรคนั้น ย่อมไม่ใช่ไม่ละวิจิกิจฉานุสัย จากที่นั้น, บุคคลนั้นนั่นแหละ ไม่ละ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka