Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 191

เล่ม มมร. 90 หน้า 191 ข้อ 577 578 579 580
ปัจจนียนัย การยกปัจจัยในปัจจนียะ [๕๗๗] ๑. อัปปมาณธรรมที่เป็นเหตุ เป็นปัจจัยแก่อัปปมาณ- ธรรมที่เป็นเหตุ ด้วยอำนาจของสหชาตปัจจัย, เป็นปัจจัย ด้วยอำนาจ ของอุปนิสสยปัจจัย. การนับจำนวนวาระในปัจจนียะ [๕๗๘] ในนเหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ในนอารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ อนุโลมปัจจนียนัย การนับจำนวนวาระในอนุโลมปัจจนียะ [๕๗๙] เพราะเหตุปัจจัย ในนอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ... ฯลฯ ปัจจนียานุโลมนัย การนับจำนวนวาระในปัจจนียานุโลม [๕๘๐] เพราะนเหตุปัจจัย ในอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ.... ฯลฯ อนุโลมนัยก็ดี ปัจจนียนัยก็ดี อนุโลมปัจจนียนัยก็ดี ปัจจนียานุโลม- นัยก็ดี แห่งปัญหาวาระ ในกุสลติกะ ท่านนับไว้อย่างไร พึงนับอย่างนั้น เหตุทุกปริตติกะ จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka