Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 222

เล่ม มมร. 90 หน้า 222 ข้อ 680 681 682
สัมมัตตนิยตบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๖๘๐] ๑. สัมมัตตนิยตธรรมที่เป็นเหตุ อาศัยสัมมัตตนิยต- ธรรมที่เป็นเหตุ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ (วาระที่ ๑-๒-๓) ๔. สัมมัตตนิยตธรรมที่ไม่ใช่เหตุ อาศัยสัมมัตตนิยต- ธรรมที่ไม่ใช่เหตุ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ (วาระที่ ๔-๕-๖) ๗. สัมมัตตนิยตธรรมที่เป็นเหตุ อาศัยสัมมัตตนิยต- ธรรมที่เป็นเหตุ และสัมมัตตนิยตธรรมที่ไม่ใช่เหตุ เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ (วาระที่ ๗-๘-๙) การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๖๘๑] ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ในอธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ ในปุเรชาตปัจจัย มี ๙ วาระ ในอาเสวน- ปัจจัย มี ๙ วาระ ในกัมมปัจจัย มี ๙ วาระ ในอาหารปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ. ปัจจนียนัย ๑. นอธิปติปัจจัย [๖๘๒] ๑. สัมมัตตนิยตธรรมที่เป็นเหตุ อาศัยสัมมัตตนิยต- ธรรมที่เป็นเหตุ เกิดขึ้น เพราะนอธิปติปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka