Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 441

เล่ม มมร. 90 หน้า 441 ข้อ 1318 1319 1320 1321 1322
อกุศลบทปัญหาวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๓๑๘] ๑. อกุศลที่ธรรมที่เป็นทั้งคันถธรรม และคันถนิย- ธรรม เป็นปัจจัยแก่อกุศลธรรมที่เป็นทั้งคันถธรรม และคันถนิยธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย ฯลฯ การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๓๑๙] ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ในอธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี วาระ. ปัจจนียนัย การนับจำนวนวาระในปัจจนียะ [๑๓๒๐] ในนเหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ในนอารัมมณปัจจัยมี ๙ วาระ ฯลฯ อนุโลมปัจจนียนัย การนับจำนวนวาระในอนุโลมปัจจนียะ [๑๓๒๑] เพราะเหตุปัจจัย ในนอารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ... ฯลฯ ปัจจนียานุโลมนัย การนับจำนวนวาระในปัจจนียานุโลม [๑๓๒๒] เพราะนเหตุปัจจัย ในอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ... ฯลฯ อนุโลมนัยก็ดี ปัจจนียนัยก็ดี อนุโลมปัจจนียนัยก็ดี ปัจจนียานุโลม- นัยก็ดี แห่งปัญหาวาระ ในกุสลติกะ ท่านนับไว้อย่างไร พึงนับอย่างนั้น.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka