พระไตรปิฎก

นเหตุบทปัญหาวาระ อนุโลมนัย ๑. อารัมมณปัจจัย [๓๐๕] ๑. นเหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม เป็นปัจจัย แก่นเหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณ- ปัจจัย ๒. นเหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม เป็นปัจจัย แก่นเหตุธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณ- ๓. นเหตุธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม เป็นปัจจัย แก่นเหตุธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณ- ปัจจัย ๔. นเหตุธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม เป็นปัจจัย แก่นเหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณ- ปัจจัย ๕. นเหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณารัมมณธรรม เป็น ปัจจัยแก่นเหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณารัมมณธรรม ด้วยอำนาจของ อารัมมณปัจจัย ๖. นเหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณารัมมณธรรม เป็น ปัจจัยแก่นเหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม ด้วยอำนาจของ อารัมมณปัจจัย