พระไตรปิฎก

นเหตุบทปัญหาวาระ อนุโลมนัย ๑. อารัมมมณปัจจัย [๓๖๕] ๑. นเหตุธรรมที่เป็นมัคคเหตุกธรรม เป็นปัจจัยแก่ นเหตุธรรมที่เป็นมัคคารัมมณธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ๒. นเหตุธรรมที่เป็นมัคคเหตุกธรรม เป็นปัจจัยแก่ นเหตุธรรมที่เป็นมัคคาธิปติธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ๓. นเหตุธรรมที่เป็นมัคคเหตุกธรรม เป็นปัจจัยแก่ นเหตุธรรมที่เป็นมัคคารัมมณธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นมัคคาธิปติ- ธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ (วาระที่ ๑-๒-๓) ๔. นเหตุธรรมที่เป็นมัคคาธิปติธรรม เป็นปัจจัยแก่ นเหตุธรรมที่เป็นมัคคาธิปติธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ๕. นเหตุธรรมที่เป็นมัคคาธิปติธรรม เป็นปัจจัยแก่ นเหตุธรรมที่เป็นมัคคารัมมณธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ๖. นเหตุธรรมที่เป็นมัคคาธิปติธรรม เป็นปัจจัยแก่ นเหตุธรรมที่เป็นมัคคารัมมณธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นมัคคาธิปติ- ธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ (วาระที่ ๔-๕-๖) ๗. เหตุธรรมที่เป็นมัคคเหตุกธรรม และนเหตุธรรม ที่เป็นมัคคาธิปติธรรม เป็นปัจจัยแก่นเหตุธรรมที่เป็นมัคคารัมมณ- ธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ (วาระที่ ๗-๘-๙)