พระไตรปิฎก

อุปปันนติกเหตุทุกะ (๑๗. อุปปันนติกะ ๑. เหตุทุกะ) เหตุบทปัญหาวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๓๗๓] ๑. เหตุธรรมที่เป็นอุปปันนธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- ธรรมที่เป็นอุปปันนธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย คือ เหตุธรรมที่เป็นอุปปันนธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรม ที่เป็น สัมปยุตตธรรมในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ ๒. อารัมมณปัจจัย [๓๗๔] ๑. เหตุธรรมที่เป็นอนุปปันนธรรม เป็นปัจจัยแก่ เหตุธรรมที่เป็นอุปปันนธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย คือ เหตุธรรมที่เป็นอนุปปันนธรรม เป็นปัจจัยแก่เจโตปริยญาณ แก่ อนาคตังสญาณ ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ๒. เหตุธรรมที่เป็นอุปปาทิธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- ธรรมที่เป็นอุปปันนธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย คือ เหตุที่เป็นอุปปาทิธรรม เป็นปัจจัยแก่เจโตปริยญาณ แก่อนาค- ตังสญาณ ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย