พระไตรปิฎก

[๑๒๐] ๗. ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ (วาระที่ ๗-๑๒) [๑๒๑] ๑๓. ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัย ธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัป- ปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ (วาระที่ ๑๓-๑๘) การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๒๒] ในเหตุปัจจัย มี ๑๘ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ. สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ สัมปยุตตวาระก็ดี พึงให้พิสดาร. ปัญหาวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๒๓] ๑. ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่ ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย ๒. ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่ ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย