Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 587

เล่ม มมร. 91 หน้า 587 ข้อ 330
สรณทุกปริตตารัมมณติกะ นสรณทุกนปริตตารัมมณติกะ (๑๐๐. สรณทุกะ ๑๓. ปริตตารัมมณติกะ) ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย ปริตตารัมมณบท [๓๓๐] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่ปริตตารัมมณธรรม ที่ไม่ใช่สรณ- ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม ที่เป็นสรณธรรม เกิด ขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ. มหัคคตารัมมณบท ๑. ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตารัมมณธรรม ที่ไม่ใช่สรณ- ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม ที่เป็นสรณธรรม เกิด ขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ. อัปปมาณารัมมณบท ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณารัมมธรรม ที่ไม่ใช่ สรณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอัปปมาณารัมมณธรรม ที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ. สรณทุกปริตตารัมมณติกนสรณทุกนปริตตารัมมณติกะ จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka