พระไตรปิฎก

นิคมคาถา [๔๐๘] ภิกษุทำลายสงฆ์ต้องเกิดใน อบาย ตกนรก อยู่ชั่วกัป ภิกษุผู้ยินดีในการ แตกพวก ไม่ตั้งอยู่ในธรรม ย่อมเสื่อมจาก ธรรมอันเกษมจากโยคะ ภิกษุทำลายสงฆ์ผู้ พร้อมเพรียงกัน แล้วย่อมไหม้ในนรกตลอด กัป. [๔๐๙] ท่านพระอุบาลีทูลถามว่า พระพุทธเจ้าข้า ก็ภิกษุสมานสงฆ์ ที่แตกกันแล้วให้พร้อมเพรียงกัน จะได้รับผลอย่างไร พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ดูก่อนอุบาลี ภิกษุสมานสงฆ์ที่แตกกัน แล้วให้พร้อมเพรียงกัน ย่อมได้บุญอันประเสริฐ ย่อมบันเทิงในสรวงสวรรค์ ตลอดกัป. นิคมคาถา [๔๑๐] ความพร้อมเพรียงของหมู่ เป็นเหตุแห่งสุข และการสนับสนุนผู้พร้อม เพียงกัน ก็เป็นเหตุแห่งสุข ภิกษุผู้ยินดีใน ความพร้อมเพรียงตั้งอยู่ในธรรม ย่อมไม่ เสื่อมจากธรรมอันเกษมจากโยคะ ภิกษุสมาน สงฆ์ ให้พร้อมเพรียงกันแล้ว ย่อมบันเทิง ในสรวงสวรรค์ตลอดกัป.