Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 9 หน้าที่ 542

เล่ม มมร. 9 หน้า 542 ข้อ 642
ร. ไม่ควร ขอรับ. ย. ทวังคุลกัปปะ ควรหรือไม่ ขอรับ. ร. ทวังคุลกัปปะนั้น คืออะไร. ย. คือการฉันโภชนะในวิกาลเมื่อตะวันบ่ายล่วงแล้วสององคุลี ควร หรือไม่ ขอรับ . ร. ไม่ควร ขอรับ. ย. คามันตรกัปปะ ควรหรือไม่ ขอรับ. ร. คามันตรกัปปะนั้น คืออะไร ขอรับ. ย. คือภิกษุฉันเสร็จ ห้ามภัตรแล้วคิดว่า จักเข้าละแวกบ้าน ในบัดนี้ ฉันโภชนะเป็นอนติริตตะ ควรหรือไม่ ขอรับ . ร. ไม่ควร ขอรับ. ย. อาวาสกัปปะ ควรหรือไม่ ขอรับ. ร. อาวาสกัปปะนั้น คืออะไร ขอรับ. ย. คืออาวาสหลายแห่ง มีสีมาเดียวกัน ทำอุโบสถต่างกัน ควรหรือ ไม่ ขอรับ . ร. ไม่ควร ขอรับ. ย. อนุมติกัปปะ ควรหรือไม่ ขอรับ. ร. อนุมติกัปปะนั้น คออะไร ขอรับ. ย. คือสงฆ์เป็นวรรคทำกรรม ด้วยตั้งใจว่า จักให้ภิกษุที่มาแล้ว อนุมัติ ควรหรือไม่ ขอรับ. ร. ไม่ควร ขอรับ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka