Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 9 หน้าที่ 553

เล่ม มมร. 9 หน้า 553 ข้อ 653
พระสัพพกามีย้อนถามว่า สิงคิโลณกัปปะนั้น คืออะไร ขอรับ. ร. คือ การเก็บเกลือไว้ในเขนงโดยตั้งใจว่า จักปรุงในอาหารที่จืดฉัน ควรหรือ ขอรับ. ส. ไม่ควร ขอรับ. ร. ทรงห้ามไว้ที่ไหน. ส. ในเมืองสาวัตถี ปรากฏในคัมภีร์สุตตวิภังค์. ร. ต้องอาบัติอะไร. ส. ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ในเพราะอาหารที่ทำการสั่งสม. ร. ท่านเจ้าข้า ขอสงฆ์จงพึงข้าพเจ้า วัตถุที่ ๑ นี้ สงฆ์วินิจฉัยแล้ว แม้เพราะเหตุนี้ วัตถุนี้ จึงผิดธรรม ผิดวินัย หลีกเลี่ยงสัตถุศาสน์. ข้อที่ ๑ นี้ ข้าพเจ้าขอลงคะแนน. [๖๕๓] ร. ทวังคุลกัปปะ ควรหรือไม่ ขอรับ. ส. ทวังคุลกัปปะนั้น คืออะไร ขอรับ. ร. คือ การฉันโภชนะในวิกาล เมื่อตะวันบ่ายล่วงแล้วสององคุลี ควร หรือไม่ ขอรับ. ส. ไม่ควร ขอรับ. ร. ทรงห้ามไว้ที่ไหน. ส. ในเมืองราชคฤห์ ปรากฏในคัมภีร์สุตตวิภังค์. ร. ต้องอาบัติอะไร. ส. ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ในเพราะฉันโภชนะในเวลาวิกาล.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka