พระไตรปิฎก

๑ ปริวาส ๑ อาบัติเดิม ๑ มานัต ๑ อัพภาน ๑ โอสารณา ๑ นิสสารณา ๑ อุปสมบท ๑ อปโลกนกรรม ๑ ญัตติกรรม ๑ ญัตติทุติย- กรรม ๑ ญัตติจตุตถกรรม ๑ ยังมิได้ทรง บัญญัติ ๑ ทรงบัญญัติซ้ำ ๑ สัมมุขาวินัย ๑ สติวินัย ๑ อมูฬหวินัย ๑ ปฏิญญาตกรณะ ๑ เยภุยยสิกา ๑ ตัสสปาปิยสิกา ๑ ติณวัตถา- รกะ ๑ วัตถุ ๑ วิบัติ ๑ อาบัติ ๑ นิทาน ๑ บุคคล ๑ ขันธ์ ๑ สมุฏฐาน ๑ อธิกรณ์ ๑ สมถะ ๑ สังคหะ ๑ ชื่อ ๑ และอาบัติ ๑ ดังนี้แล. คัมภีร์ปริวาร จบ คาถาส่งท้าย [๑,๓๖๖] ก็พระวินัยธร ผู้เรืองนาม มีปัญญามาก ทรงสุตะ มีวิจารณญาณ สอบ สวนแนวทางของท่านบุรพาจารย์ในที่นั้น ๆ แล้วคิดเขียนข้อพิสดาร และสังเขปนี้ในสาย กลาง ตามแนวทางที่วางไว้ ซึ่งจะนำความ สะดวกมาให้แก่เหล่าศิษย์ คัมภีร์นี้เรียกว่า ปริวาร มีทุกเรื่องพร้อมทั้งลักษณะ มีอรรถ