พระไตรปิฎก

วินัยฏฐกถาวสานคาถา พระโลกนาถผู้ชำนะ เมื่อจะทรงแนะนำบุคคลผู้ ควรแนะนำ ได้ตรัสวินัยปิฎกใด ซึ่งแสดงจำแนกโดย อุถโตวิภังค์ ขันธกะ และบริวาร, อรรถกถาชื่อสมันต- ปาสาทิกาแห่งวินัยปิฎกนั้น จบบริบูรณ์แล้ว โดยคันถะ ประมาณ ๒๗,๐๐๐ ถ้วน ด้วยลำดับแห่งคำเพียงเท่านี้แล. ในคำที่ว่า อรรถกถาวินัย ปลูกความเลื่อมใส รอบด้านนั้น มีคำอธิบายในข้อที่อรรถกถาชื่อสมันต ปาสาทิกา เป็นคัมภีร์ปลูกความเลื่อมใสรอบด้าน ดังนี้ :- ในสมันตปาสาทิกานี้ ไม่ปรากฏคำน้อยหนึ่งที่ไม่ น่าเลื่อมใสแก่วิญญู ชนทั้งหลายผู้พิจารณาอยู่ โดยสืบ ลำดับแห่งอาจารย์ โดยแสดงประเภทแห่งนิทานและ วัตถุ โดยเว้นลัทธิของฝ่ายอื่น โดยความหมดจดแห่งลัทธิ ของตน โดยชำระพยัญชนะให้หมดจด โดยเนื้อความ เฉพาะบท โดยลำดับแห่งบาลีและโยชนา โดยวินิจฉัย ในสิกขาบท และโดยแสดงประเภทแห่งนัยที่สมแก่ วิภังค์ เพราะฉะนั้นอรรถกถาแห่งวินัย ซึ่งพระโลกนาถ ผู้ทรงอนุเคราะห์สัตว์โลกผู้ฉลาดในการฝึกชนที่ควร แนะนำ ได้ตรัสไว้แล้วอย่างนั้นนี้ จึงบ่งนามว่า " สมันตปาสาทิกา" แล.