พระไตรปิฎก

[๒๓๖] การประชุมใหญ่มีในป่าใหญ่ หมู่เทพ ก็มาประชุมกันแล้ว เราทั้งหลายก็มาแล้ว สู่ที่ประชุมธรรมนี้ เพื่อเฝ้าพระพุทธเจ้า และพระสงฆ์ ซึ่งไม่มีใครเอาชนะได้เลย. [๒๓๗] ลำดับนั้นแล เทวดาอีกองค์หนึ่ง ก็ได้กล่าวคาถานี้ในสำนัก ของพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า เหล่าพระภิกษุในที่ประชุมนั้น มั่นคง ได้ทำจิตของตนให้ตรงแล้ว เป็นบัณฑิต ย่อมรักษาอินทรีย์ทั้งหลาย เหมือนสารถี จับเชือกทั้งหลายอยู่ ฉะนั้น. [๒๓๘] ลำดับนั้นแล เทวดาอีกองค์หนึ่งก็ได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของ พระผู้มีพระภาคเจ้าว่า พวกภิกษุเหล่านั้น ตัดกิเลสดุจตาปู ตัดกิเลส ดุจส้มสลักได้แล้ว ถอนกิเลส ดุจเสาเขื่อนได้แล้ว เป็นผู้ไร้ตัณหา หมด จด ไม่มีมลทินเที่ยวไป ท่านเป็นนาคหนุ่ม มีดวงตา ฝึกฝนดีแล้ว. [๒๓๙] ลำดับนั้นแล เทวดาองค์หนึ่งได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของ พระผู้มีพระภาคเจ้าว่า ชนทั้งหลายเหล่าใดเหล่าหนึ่ง ได้ถึง พระพุทธเจ้าว่าเป็นสรณะแล้วซิ ชนเหล่า นั้นจักไม่ไปสู่อบายภูมิ ละร่างของมนุษย์ แล้ว จักทำให้ร่างเทพบริบูรณ์.