พระไตรปิฎก

กายพรหม มีพระพาหางาม มีความเป็นหนุ่ม ทรวดทรงงามเป็นสุชาต ๑ มีนิ้วพระหัตถ์ นิ้วพระบาทยาวอ่อนดังปุยฝ้าย ๑ พระชนก เป็นต้น ทรงบำรุงพระราชกุมาร เพื่อให้มี พระชนมายุยินยาว เพราะพระองค์สมบูรณ์ - ด้วยมหาปุริสลักษณะ ๓ ประการ ถ้าพระราชกุมารทรงครองเรือน ก็จะให้ พระชนม์ชีพยืนยาว ถ้าออกทรงผนวชก็ จะให้พระชนม์ชีพยืนยาวกว่านั้น เพื่อให้เจริญ ด้วยอำนาจ และความสำเร็จ พระลักษณะ นั้นเป็นนิมิต เพื่อความเป็นผู้มีพระชนมายุยืน ด้วยประการดังนี้. [ ๑๓๘ ] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ตถาคตเคยเป็นมนุษย์ในชาติก่อน ในภพก่อน ในกำเนิดก่อน เป็นผู้ให้ของที่ควรเคี้ยว และของที่ควรบริโภค ของที่ควรลิ้ม น้ำที่ควรดื่ม อันประณีต และมีรสอร่อย. ตถาคตย่อมเข้า ถึงโลกสวรรค์ เบื้องหน้าแต่ตายเพราะกายแตก เพราะกรรมนั้นอันตนทำ สั่งสม พอกพูนไพบูลย์ ฯลฯ ครั้นจุติจากโลกสวรรค์นั้นแล้ว มาสู่ความเป็น อย่างนี้ ย่อมได้มหาปุริสลักษณะนี้ คือมีมังสะอูมในที่ ๗ สถาน คือ ที่หลัง พระหัตถ์ทั้งสอง ก็มีมังสะอูม ที่หลังพระบาททั้งสอง ก็มีมังสะอูม ที่พระ