Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 16 หน้าที่ 38

เล่ม มมร. 16 หน้า 38 ข้อ 167
นิคม เป็นชาวชนบท เป็นโหราจารย์ เป็นมหาอำมาตย์ เป็นกองทหาร เป็นนายประตู เป็นอำมาตย์ เป็นบริษัท เป็นเจ้า เป็นเศรษฐี เป็นราชกุมาร ถ้าออกทรงผนวชจะได้เป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า มีหลังคาคือ กิเลสอันเปิดแล้วในโลก เมื่อเป็นพระพุทธเจ้าจะได้อะไร เมื่อเป็นพระ- พุทธเจ้าจะได้รับผลข้อนี้คือ มีพระวาจาอันมหาชนเชื่อถือ มหาชนที่เธอ ถือพระวาจาของพระองค์เป็นภิกษุ เป็นภิกษุณี เป็นอุบาสก เป็นอุบาสิกา เป็นเทวดา เป็นมนุษย์ เป็นอสูร เป็นนาค เป็นคนธรรพ์. พระผู้มี พระภาคเจ้าตรัสเนื้อความนี้ไว้. พระโบราณาจารย์ทั้งหลายจึงกล่าวคาถา ประพันธ์นี้ในพระลักษณะเหล่านั้นว่า [๑๖๗] พระมหาบุรุษไม่ได้กล่าววาจาหยาบ ทำ ความด่าความบาดหมาง ความลำบากใจ ทำ ความเจ็บใจ อันย่ำยีมหาชน เป็นคำชั่วร้าย ได้กล่าววาจาอ่อนหวาน ไพเราะมีประโยชน์ดี กล่าววาจา เป็นที่รักแห่งใจอันไปสู่หทัย สะดวกหู เสวยผลแห่งวาจาที่ประพฤติดี และเสวยผล บุญในสวรรค์ ครั้นเสวยผลแห่งกรรมที่ ประพฤติดีแล้ว มาในโลกนี้ ได้ถึงความเป็น ผู้มีเสียงดุจเสียงพรหม และมีพระชิวหา ไพบูลย์กว้าง มีคำที่ตรัสอันมหาชนเชื่อถือ ผลนี้ย่อมสำเร็จแก่พระองค์ แม้เป็น คฤหัสถ์ตรัสอยู่ฉันใด ถ้าออกทรงผนวช
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka