พระไตรปิฎก

ในตระกูล ผู้สามารถพึงนอบน้อมทิศเหล่านี้. บัณฑิตผู้ถึงพร้อมด้วยศีล เป็นคนละเอียด และมีไหวพริบ มีความประพฤติเจียมตน ไม่ ดื้อกระด้าง ผู้เช่นนั้นย่อมได้ยศ คนหมั่นไม่ เกียจคร้าน ย่อมไม่หวั่นไหว ในอันตราย ทั้งหลาย คนมีความประพฤติไม่ขาดสาย มี ปัญญา ผู้เช่นนั้นย่อมได้ยศ คนผู้สงเคราะห์ แสวงหามิตรที่ดี รู้เท่าถ้อยคำที่เขากล่าว ปราศจากตระหนี่เป็นผู้แนะนำ ชี้แจง ตาม แนะนำ ผู้เช่นนั้นย่อมได้ยศ. การให้ ๑ เจรจาไพเราะ ๑ การประพฤติ ให้เป็นประโยชน์ ๑ ความเป็นผู้มีตนเสมอใน ธรรมทั้งหลายในคนนั้น ๆ ตามควร ธรรม เครื่องยึดเหนี่ยวน้ำใจในโลกเหล่านี้แล เป็น เหมือนเพลารถอันแล่นไปอยู่ จากธรรมเครื่อง ยึดเหนี่ยวเหล่านี้ ไม่พึงมีไซร้มารดาบิดาไม่พึง ได้ความนับถือ หรือความบูชา เพราะเหตุแห่ง บุตร. เพราะบัณฑิตทั้งหลายพิจารณาเห็น ธรรมเครื่องยึดเหนี่ยวเหล่านี้โดยชอบ ฉะนั้น บัณฑิตเหล่านั้น จึงถึงความเป็นใหญ่และเป็น ผู้อันหมู่ชนสรรเสริญทั่วหน้าดังนี้.