Tipitaka>

พระไตรปิฎก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 22 หน้าที่ 365

<< | หน้าที่ 365 | >>
๓. อตินิวาสสูตร


ว่าด้วยการอยู่ประจำที่นาน


[๒๒๓] ภิกษุทั้งหลาย การอยู่ประจำที่นาน มีโทษ ๕ ประการนี้

โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. มีสิ่งของมาก สะสมสิ่งของมาก

๒. มีเภสัชมาก สะสมเภสัชมาก

๓. มีกิจมาก มีหน้าที่ที่จะต้องทำมาก ยึดติดในการงานที่จะพึงทำ

๔. อยู่คลุกคลีกับคฤหัสถ์และบรรพชิตด้วยการคลุกคลีอย่างคฤหัสถ์อัน ไม่สมควร

๕. เมื่อจากอาวาสนั้นไป ก็จากไปทั้งที่ยังมีความห่วงใย

ภิกษุทั้งหลาย การอยู่ประจำที่นาน มีโทษ ๕ ประการนี้แล

ภิกษุทั้งหลาย การอยู่มีกำหนดพอดี มีอานิสงส์ ๕ ประการนี้

อานิสงส์ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ไม่มีสิ่งของมาก ไม่สะสมสิ่งของมาก

๒. ไม่มีเภสัชมาก ไม่สะสมเภสัชมาก

๓. ไม่มีกิจมาก ไม่มีหน้าที่ที่จะต้องทำมาก ไม่ยึดติดในการงานที่จะ พึงทำ

๔. ไม่อยู่คลุกคลีกับคฤหัสถ์และบรรพชิตด้วยการคลุกคลีอย่างคฤหัสถ์ อันไม่สมควร

๕. เมื่อจากอาวาสนั้นไป ก็จากไปโดยไม่มีความห่วงใย

ภิกษุทั้งหลาย การอยู่มีกำหนดพอดี มีอานิสงส์ ๕ ประการนี้แล

อตินิวาสสูตรที่ ๓ จบ



สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka